Özet

Zaman: 1814. Mekan: Edo, şimdi Tokyo olarak biliniyor. Dünyanın en kalabalık şehirlerinden biri olan Edo, köylüler, samuraylar, kent halkı, tüccarlar, soylular, sanatçılar, genelev kadınları ve belki de doğaüstü şeylerle dolup taşıyor. Zamanının oldukça başarılı bir sanatçısı olan Tetsuzo, şu anda ellili yaşlarının ortalarında. Japonya’nın dört bir yanından müşterileri olan Tetsuzo, ev-atölyesindeki çöp yığınları içindeki karmaşada usanmadan çalışıyor. Günü, 180 metrekarelik bir kağıt parçası üzerine tasvir edilen dev boyutlarda Bodhidharma’dan, küçük bir pirinç tanesi üzerine boyanmış bir çift serçeye kadar, şaşırtıcı sanat eserleri yaratmakla geçiriyor. Kısa süreli öfkesi, tam anlamıyla alaycı bir tavrı var; sake veya para için bir tutkusu yok. Gerçekten ilgisini çekmeyen her iş için bir servet talep ediyor. Tetsuzo’nun dört kızından üçüncüsü ve ikinci evliliğinden doğan, açık sözlü 23 yaşındaki O-Ei, babasının yeteneğini ve inatçılığını miras almıştır. Çok sık olarak babası yerine, kendisi yeteneklerini sergiler, ancak ismi geçmez. Onun sanatı o kadar güçlüdür ki bazen sorunlara yol açar. "Biz baba kızız; iki fırça ve dört çubukla bir şekilde her zaman işimizi hallederiz." On yıllar sonra, Avrupa Tetsuzo'nun muazzam yeteneğini keşfedecek; en çok bilinen adı: Katsushika Hokusai olacak. Renoir'ı, van Gogh'u, Monet'i ve Klimt'i büyüleyecektir. Ancak bugün çok az kişi hayatı boyunca ona yardım eden ve sanatına büyük katkılarda bulunan ama isimsiz kalan kadının farkındadır. Bu, Hokusai Usta'nın kızı O-Ei’nin anlatılmamış hikayesidir: Büyük bir babanın gölgesinde kalmış özgür ruhlu bir kadının canlı tasviri, değişen mevsimler boyunca sergilenir. (Source: Production I.G)