Özet

Bir yaz gecesi. Dere kenarındaki "ateşböceği hanı"ndan, büyümüş ateşböcekleri dans ederken, birer birer gece gökyüzüne uçtular. Ama sadece biri yerinde kaldı. Doğumda kanatları bozulduğu için uçamıyordu. Diğer ateşböcekleri akıllarını birleştirerek onu söğüt ağaçlarının dallarına tırmanması için başarmışlardı. Uzun bir ağacın tepesindeki manzara harikaydı. Fakat bekleyen bir tehlike vardı. İyi bir abla ve abi ateşböceklerini toplamak için geldiler ve sakat ateşböceğini yakalamaya çalıştılar. "Tehlikeli!" Kendini kurtaramayan bir ateşböceği, cesur bir şekilde bir çocuğun eline kendini feda etti. Ama, onların yürekleri iyi kalpliydi. Kardeşleri sakat bir ayağı olduğu için yürüyemediği için ateşböceklerini toplamaya gelmişlerdi. Işığın kapandığı odada, ateşböcekleri parıl parıl parladı. Bu gün, ateşböcekleri ve çocukların kalpleri bir bütün olarak birbiriyle buluştu. "Ateşböcekleri, gelin beni bir kez daha görün" dedi küçük sakat kız kardeş. Çocukların penceresinden, aurora gibi parlayan ateşböceklerinin sürülerini gördüler.