Özet

Bir çiftçinin tarlasında köşede bir ağaç kütüğü vardı. Hızla giden bir tavşan kütüğe çarpıp boynunu kırarak öldü. Tavşanlar harika bir yemek yapar ve pazarda iyi satılır, bu yüzden çiftçi tarımdan vazgeçmeye ve sadece daha fazla tavşanın kütüğe çarpıp ölmesini beklemeye karar verdi. Ama bekledi, bekledi ve yeni tavşanlar gelmedi. Ürünlerini bozulmaya ve kendisini tavşansız bırakmaya terk etti. Şarkının boşuna beklemenin dersini öğretmesi amaçlanıyor. Bir şeye iyimser bir bakış açısına sahip olmak iyidir ama bu gerçekleşmesini beklerken boş boş oturmamak gerekir, çünkü bu olmayabilir. Batıda söylenen "yumurtadan çıkmadan önce tavuklarını sayma" atasözüne benzer.