Özet

Çocukluğumu hatırladığımda, büyümeme eşlik eden bir mıknatıs ve ölü bir arkadaşım, geçmiş yıllarımın sembolüydü. Mıknatısı pantolonuma bağladım ve bütün gün dışarıda çekerek gezdim. Mıknatıs, yoldaki demirleri çekebiliyordu. Kütleler veya paralar beni çok mutlu ediyordu. Ta ki evreni uçmak isteyen arkadaşımla tanışana kadar, o da benim kadar şişmandı ve sonra suya düşüp hayatını kaybetti. Çocukluğum sona erdi.